Śliwa Reine Claude de Juillet

Śliwa domowa Reine Claude de Juillet to jedna z najwcześniejszych odmian śliwy z grupy „Reine Claude”. Kwitnie w marcu i kwietniu, obsypując się licznymi białymi kwiatami, które przyciągają pszczoły. Latem kwiaty przekształcają się w okrągłe śliwki o dwóch płatach, zielonożółtej barwie i terminie dojrzewania już na początku lipca. Ich miąższ jest jednocześnie bardzo słodki i aromatyczny, a owoce można jeść na surowo, wykorzystywać do ciast lub przetwarzać na dżemy. Bardzo mrozoodporne, to niewielkie drzewo owocowe najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w zwykłej, dobrze przepuszczalnej glebie.

Śliwy należą do rozległej rodziny różowatych, do której zalicza się większość naszych drzew owocowych klimatu umiarkowanego (jabłonie, grusze, morele, brzoskwinie, wiśnie, pigwowce i inne), a także drobne owoce (jeżyny, maliny, truskawki). Sam rodzaj Prunus jest niezwykle liczny i obejmuje ponad 300 gatunków, zarówno owocowych (migdałowce, brzoskwinie i inne), jak i ozdobnych, wśród których znajduje się wiele drzew i krzewów. Prunus domestica prawdopodobnie pochodzi z Azji Mniejszej (Syrii) i miał zostać sprowadzony do Rzymu, podobnie jak wiele innych gatunków po podbojach rzymskich. Według niektórych autorów jego pojawienie się w Europie wiąże się raczej z wyprawami krzyżowymi — któż to naprawdę wie?
Reine Claude to grupa śliw obejmująca liczne odmiany, takie jak Reine Claude d'Oullins, Reine-Claude Bavay, Reine Claude Dorée, Reine-Claude d'Althan, Reine-Claude de Chambourcy, Reine-Claude Diaphane i wiele innych. Ich nazwa ma pochodzić od imienia pierwszej żony Franciszka I, Claude de France. Oryginalność odmiany Reine Claude de Juillet polega na jej wyjątkowej wczesności — jako pierwsza owocuje już na początku lata. Ta śliwa tworzy niewielkie drzewo o wysokości około 4,50 m i szerokości około 4 m, o dość rozłożystym pokroju. Reine Claude de Juillet jest w pełni samopylna, dlatego nie wymaga zapylenia przez inną śliwę. W marcu i kwietniu pojawiają się baldachogrona pojedynczych, białych, miododajnych kwiatów o 5 płatkach. Są wrażliwe na późne przymrozki, dlatego drzewo należy sadzić w miejscu osłoniętym przed zimnymi wiatrami i zastoiskami mrozowymi (dnami dolin lub innymi narażonymi obszarami). Po zapyleniu kwiaty tworzą latem pestkowce, czyli mięsiste owoce z pestką, jakimi są śliwki. Mają one dość okrągły kształt, średni kaliber i zielonożółtą barwę, lekko różowiejącą od strony nasłonecznionej. Dojrzewają bardzo wcześnie — na początku lipca — a ich żółtozielony miąższ jest soczysty, bardzo słodki i aromatyczny. Owoce można jeść na surowo od razu po zbiorze, a także wykorzystywać do ciast lub przetwarzać na dżemy i destylaty. Śliwki są orzeźwiające, stosunkowo niskokaloryczne i bogate w witaminę E.
Mrozoodporna do około -20 °C, jest łatwym w uprawie drzewem, dobrze odpornym na choroby i mało wymagającym po pełnym zadomowieniu.

Ta umiarkowanie rosnąca śliwa znajdzie miejsce w większości ogrodów, nawet tych o niewielkiej powierzchni. Aby urozmaicić swoją dietę, załóż niewielki ogród warzywno-owocowy, sadząc truskawki, których owoce są również niskokaloryczne, bogate w witaminę C i przeciwutleniacze. Jeśli chcesz jeść owoce jesienią, wypróbuj Kiwi arguta Kokuwa — samopylne pnącze, które pozwoli Ci skosztować aktinidii ostrolistnej, drobnego owocu słodszego od kiwi. Aby wydłużyć sezon aż do początku zimy, posadź w ogrodzie hurmę wschodnią Diospyros kaki Sharon, niewielkie, bardzo plenne drzewo o dekoracyjnych pomarańczowych owocach, które po pierwszych przymrozkach nadają się do jedzenia w stanie przejrzałym. Ich miąższ jest bardzo słodki. Podobnie jak śliwki Reine Claude, owoce te można jeść na surowo lub wykorzystywać do ciast, kompotów i dżemów.