Śliwa Reine Claude Moissac

Prunus domestica Reine Claude (de) Moissac to stara odmiana śliwy samopylnej i wcześnie owocującej. Tworzy małe drzewo o silnym wzroście i wyprostowanym pokroju. Kwitnie w marcu i kwietniu, wytwarzając białe kwiaty, które przyciągają pszczoły. Latem przekształcają się one w okrągłe śliwki o zielonożółtej barwie, dojrzewające już na początku sierpnia. Ich miąższ jest jednocześnie słodki i lekko kwaskowaty, a owoce można spożywać na świeżo lub przeznaczyć na przetwory. Bardzo mrozoodporna śliwa wymaga uprawy w pełnym słońcu, w zwykłej, dobrze przepuszczalnej glebie. 

Śliwy należą do dużej rodziny różowatych, do której zalicza się większość naszych drzew owocowych klimatu umiarkowanego (jabłonie, grusze, morele, brzoskwinie, wiśnie, pigwy i inne), a także rośliny wytwarzające drobne owoce (jeżyny, maliny, truskawki). Sam rodzaj Prunus jest niezwykle liczny i obejmuje ponad 300 gatunków, zarówno owocowych (migdałowce, brzoskwinie i inne), jak i ozdobnych. Wśród nich znajdują się liczne drzewa (wiśnie japońskie, jabłonie ozdobne i inne), a także krzewy, takie jak bardzo rozpowszechniona Prunus laurocerasus, czyli laurowiśnia wschodnia. Prunus domestica prawdopodobnie pochodzi z Azji Mniejszej (Syrii) i miała zostać sprowadzona do Rzymu, podobnie jak wiele innych gatunków po podbojach rzymskich. Według niektórych autorów jej pojawienie się w Europie wiązało się raczej z wyprawami krzyżowymi — któż to naprawdę wie?
„Reine Claude” tworzą grupę w obrębie śliw, obejmującą liczne odmiany, takie jak Reine Claude d'Oullins, Reine-Claude Bavay, Reine Claude Dorée, Reine-Claude d'Althan, Reine-Claude de Chambourcy, Reine-Claude Diaphane i wiele innych. Reine Claude Moissac to bardzo stara, dobrze plonująca odmiana z departamentu Lot-et-Garonne, wyselekcjonowana lokalnie z populacji Reine Claude Dorée (uprawianej co najmniej od XVI wieku). Ta odmiana jest wcześniejsza i bardziej rozgałęziona od swojej krewniaczki, a także silnie rośnie i ma wyprostowany pokrój, tworząc małe drzewo o wysokości od 4 do 5 m i szerokości od 3 do 4 m. Reine Claude Moissac jest w pełni samopylna, dlatego nie wymaga zapylenia przez inną śliwę. W marcu i kwietniu pojawiają się baldachogrona pojedynczych, białych, miododajnych kwiatów o 5 płatkach. Po zapyleniu kwiaty tworzą latem pestkowce, czyli mięsiste owoce z pestką, jakimi są śliwki. Mają one dość okrągły kształt, średni lub duży kaliber i zielonożółtą barwę, przechodzącą od strony nasłonecznionej w lekko różową. Dojrzewają bardzo wcześnie — na początku sierpnia — a ich zielony miąższ jest jędrny, soczysty i słodki, z lekko kwaskowatą nutą. Owoce można spożywać na świeżo zaraz po zbiorze, a także wykorzystywać do przygotowywania tart i przetworów oraz przerabiać na okowitę. Śliwki są orzeźwiającymi i stosunkowo niskokalorycznymi owocami, bogatymi w witaminę E (silny przeciwutleniacz korzystny dla naszych komórek) oraz B9 (uczestniczącą w metabolizmie aminokwasów i pomagającą zmniejszyć zmęczenie).
Mrozoodporna do około -20 °C odmiana najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w zwykłej, dobrze przepuszczalnej, obojętnej lub wapiennej, dość świeżej glebie. To łatwe w uprawie drzewo, dobrze odporne na choroby i mało wymagające po zaaklimatyzowaniu się.

Ta śliwa o umiarkowanym wzroście znajdzie miejsce w większości ogrodów. Aby cieszyć się owocami przez cały sezon, posadź w jej pobliżu inne gatunki, takie jak porzeczka agrestowa Captivator, która w lipcu zaoferuje Ci swoje kwaskowate owoce. Jabłonie będą owocować po tej odmianie Reine Claude, we wrześniu i październiku, podobnie jak grusze. Aby jeszcze bardziej przedłużyć sezon aż do listopada, wybierz kiwi Solissimo o owocach bogatych w witaminę C albo hurmę chińską, taką jak odmiana Muscat, której pomarańczowe owoce są równie dekoracyjne, co smaczne.