Sarcococca orientalis

Sarcococca orientalis, nazywana niekiedy sarcokoką wschodnią, to uroczy niewielki krzew doskonale nadający się do małych ogrodów i zacienionych miejsc. Ten chiński gatunek, szczególnie obficie kwitnący, ma wyprostowany, zwarty pokrój oraz duże, zimozielone, ciemnozielone, wydłużone, grube i błyszczące liście. Zimą, od listopada do marca, zależnie od klimatu, pojawiają się pęczki drobnych  białych kwiatów z różowymi pylnikami, wydzielających niezwykły zapach o nutach jaśminu i konwalii majowej. Po kwiatach pojawiają się drobne czerwone, a następnie czarne owoce, dość dekoracyjne. Jest w pełni mrozoodporny i wymaga bardzo niewiele pielęgnacji. Możesz łączyć go z różnymi roślinami, w cieniu lub półcieniu, nawet wśród korzeni drzew.

Sarcococca orientalis to krzew należący do rodziny bukszpanowatych, blisko spokrewniony z bukszpanem. Pochodzi z południowo-wschodnich Chin, gdzie rośnie wzdłuż leśnych strumieni, w górzystym regionie, na wysokości do 3000 m n.p.m. Jest to niewielki, gęsty krzew o zwartym pokroju i łukowato wygiętych pędach. Po wielu latach nie przekroczy 1,40 m wysokości i szerokości, ponieważ rośnie bardzo wolno. Jego zimozielone, skórzaste liście są z wierzchu lśniące i ciemnozielone, a od spodu jaśniejsze. Liście są całobrzegie, podłużnie lancetowate i dość długie. Kwiaty pojawiają się już jesienią, sąsiadując z czerniejącymi owocami, a kwiaty i owoce tworzą bardzo ładny kontrast. Zebrane są w małe grona w kątach liści, na całej długości gałązek. Nie mają więcej niż 3 do 5 mm długości, są bezpłatkowe i ukazują jedynie silnie rozwinięte, różowe pręciki. To bardzo wonne kwitnienie trwa przez całą zimę, wydzielając intensywny zapach, który wypełnia całą część ogrodu. Owoce to pestkowce o średnicy 1 cm, jajowate, szczególnie dekoracyjne dzięki krwistoczerwonej barwie i błyszczącej powierzchni. Jesienią stają się niemal czarne i błyszczące.

Ten bardzo mrozoodporny krzew rośnie powoli, ale podobnie jak karłowe iglaki potrafi latem niemal nie zwracać na siebie uwagi, zimą nadaje strukturę małym przestrzeniom i nie wymaga wiele pielęgnacji. Jego zaletą jest wprowadzanie do ogrodu odrobiny wiosny przez cały trudny sezon, podobnie jak mahonie, które mogą mu towarzyszyć. Możesz uprawiać go zarówno na rabatach, jak i w zadrzewieniach, w niskich żywopłotach nieformowanych lub jako roślinę okrywową. Posadź go na przykład za murkiem, w pobliżu często uczęszczanego przejścia, a nawet niedaleko wejścia lub pod oknem, aby jak najlepiej cieszyć się jego zapachem. Nie toleruje jedynie gleb wapiennych i bardzo dobrze znosi konkurencję korzeni drzew. Doskonale nadaje się do obsadzania zadrzewień w towarzystwie paproci, oczarów, skimmi, aukub i azalii. Możesz uprawiać go także w donicach.