Salix purpurea Americana (pleciona kolumna) - Wierzba purpurowa

Wierzba o brązowych pędach, spleciona w kolumnę, po łacinie Salix Americana, to odmiana wierzby purpurowej, której pędy zostały cierpliwie splecione, aby utworzyć kolumnę. Zwieńczona pięknymi zielononiebieskimi liśćmi o srebrzystym połysku, młoda szkarłatna korona tego wiklinowego krzewu szczególnie efektownie prezentuje się w bladym zimowym słońcu. Z czasem zachowuje swój blask, ale przybiera brązowoczerwone zabarwienie. Bardziej mrozoodporny i mniej ekspansywny niż bambus, ten barwny krzew zajmuje niewiele miejsca na ziemi i może konkurować z nim elegancją oraz giętkością, zarówno jako soliter, w zielonym zakątku, jak i w pojemniku na tarasie. Dobrze znosząc cięcie o każdej porze roku, wierzba ta pozwala nadać jej dowolny kształt.

Salix purpurea należy do rodziny wierzbowatych. Jest to liściasty gatunek botaniczny szeroko rozpowszechniony w Europie, Azji Środkowej i Japonii, a także w Afryce Północnej. W środowisku naturalnym ten pionierski gatunek zasiedla brzegi cieków wodnych i stawów, na piaszczystej glebie lub podłożu bogatym w żwir. Choć lubi pewną wilgotność, wierzba purpurowa źle znosi stale podmokłe gleby, które powodują niedotlenienie jej korzeni. Podobnie jak Salix alba (wierzba biała) potrafi przetrwać okresy umiarkowanej suszy. Jej żywotność wynosi około 20 lat. Długie, elastyczne pędy tej wierzby można łatwo wyginać i ukorzeniać z sadzonek, co pozwala pomysłowym ogrodnikom i szkółkarzom formować ją zgodnie z własnymi upodobaniami. Bywa uprawiana w formie „drzewa ogłowionego” w celu uzyskania purpurowej wikliny. Odmiana 'Americana' została wyselekcjonowana ze względu na długość i delikatność pędów oraz bardzo drobne ulistnienie.

Wierzba spleciona w kolumnę, o brązowoczerwonych pędach, wymaga regularnego i silnego cięcia, jeśli nie chcesz, aby osiągnęła 10 m wysokości i wytworzyła mnóstwo długich, barwnych pędów. Młode, bardzo elastyczne pędy mają lśniący, mahoniowoczerwony kolor, a z wiekiem stają się bardziej brązowe. Pąki również mają purpurowe zabarwienie. Liście, opadające na zimę, spadają na początku jesieni. Są cienkie i ułożone naprzeciwlegle, a nie skrętolegle, jak u większości innych wierzb. Mają wąski, eliptyczny kształt i długość od 3 do 5 cm. Z wierzchu blaszka liściowa jest jasnozielona i srebrzysta, natomiast od spodu ma bardziej niebieskawe zabarwienie i wyraźnie widoczne nerwy. Jesienią liście przybierają żółtą barwę. Kwitnienie, dość niepozorne, przypada na marzec i kwiecień, przed pojawieniem się liści. Egzemplarze męskie wytwarzają jedwabiste kotki o długości 3–5 cm, zielonosrebrzyste i nakrapiane purpurowymi pręcikami. Egzemplarze żeńskie mają krótsze, bardzo niepozorne kotki. Owocem jest owłosiona torebka, uwalniająca nasiona pokryte długimi, ozdobnymi włoskami.

Posadź swoją wierzbę o brązowych pędach, splecioną w kolumnę, w strategicznym miejscu ogrodu jako soliter lub w grupie 3 egzemplarzy. Umieść ją także w starannie dobranej, dużej donicy na tarasie lub balkonie, kontrolując podlewanie: będzie tam prezentować się efektownie i z pewnością zyska uznanie odwiedzających cię gości! Możesz również posadzić kilka egzemplarzy w rzędzie, aby utworzyć niewielki, graficzny żywopłot, który wyznaczy granicę warzywnika lub elegancko zasłoni kompostownik, suszarki na pranie, małą szopkę na narzędzia... Pędy tej wierzby splatają się, tworząc wspaniałe geometryczne wzory, nad którymi góruje gęste ulistnienie. Powstaje w ten sposób prawdziwa żywa rzeźba, która nieustannie się zmienia.

Właściwości:

Wierzba purpurowa jest rośliną miododajną, bardzo często wykorzystywaną również w wikliniarstwie. Jej zdolność do umacniania niestabilnych gleb na brzegach rzek dzięki rozbudowanemu i rozgałęzionemu systemowi korzeniowemu znajduje zastosowanie w renaturyzacji brzegów.