Lippia słodka Bio

Werbena słodka, nazywana także „azteckim zielem cukrowym”, to aromatyczna roślina lecznicza osiągająca 15 cm wysokości. Jej liście o miętowym aromacie mają wyjątkowo silne właściwości słodzące, znacznie silniejsze niż cukier. Możesz używać ich do słodzenia deserów lub napojów. Sadzenie wiosną, w maju–czerwcu.

Werbena słodka (Phyla scaberrima, dawniej Lippia dulcis) należy do rodziny werbenowatych. Ta roślina zielna, pochodząca z Meksyku, była używana przez Azteków pod nazwą ziela cukrowego. Podobnie jak stewia, liście werbeny słodkiej mają właściwości słodzące znacznie silniejsze niż cukier, ale wyróżniają się lekko miętowym smakiem. Jest to roślina okrywowa, osiągająca około 15 cm wysokości. Latem pojawiają się na niej drobne, białe kwiaty. Jej liście są owalne i szorstkie na wierzchu.

Werbeny słodkiej możesz używać do przygotowywania naparów lub herbaty. Hernandulcyna jest związkiem odpowiedzialnym za jej słodki smak. Liście Lippia dulcis nadadzą Twoim deserom, oprócz słodyczy, także nutę kamforową. Zawarta w nich kamfora nie jest zalecana w przypadku intensywnego i codziennego stosowania u dzieci.

W ogrodzie tę wrażliwą na mróz roślinę uprawiaj, zależnie od klimatu, w doniczce wnoszonej na zimę do wnętrza lub w otwartym gruncie, zapewniając jej osłonę przed mrozem.

Zbiór: liście zbieraj od czerwca do października, ścinając pędy. Regularny zbiór sprzyja pojawianiu się nowych pędów.

Przechowywanie: liści używaj świeżych lub suszonych. Aby je wysuszyć, zawieś pędy związane w bukiety do góry nogami, w suchym i przewiewnym miejscu. Następnie przechowuj je w szczelnie zamykanych słoikach.

Porada ogrodnika: aby latem zachować wilgoć w glebie, a zimą chronić roślinę przed chłodem, zalecamy ściółkowanie podłoża cienkimi, nakładanymi kolejno warstwami skoszonej trawy, w miarę możliwości wymieszanej z opadłymi liśćmi. Taka osłona pomaga utrzymać wilgoć w glebie, a także ogranicza konieczność odchwaszczania.