Agawa Kerchove'a - Agave kerchovei

Agave kerchovei to meksykański gatunek botaniczny średniej wielkości i wolno rosnący. Roślina ta tworzy rozetę sztywnych liści o średniozielonej, miejscami lekko szarawej barwie, z nieco jaśniejszym pasem pośrodku górnej strony. Bardzo wydłużone i niezbyt szerokie liście nadają rozecie lekki, ażurowy wygląd. Ich brzegi pokrywają szare kolce, a końce zwężają się w ostre wierzchołki. Stosunkowo mrozoodporny, gatunek ten wytrzymuje w glebie dobrze przepuszczalnej temperatury spadające do około -12 °C, dzięki czemu można go uprawiać w wielu regionach. W chłodniejszych regionach można uprawiać go w dużej donicy, aby zimą chronić przed mrozem. 

Agawy należą do rodziny botanicznej agawowatych, obejmującej także inne ozdobne rodzaje, takie jak jukka czy mniej znana Furcraea. Znanych jest około 270 gatunków agaw, które w naturze występują w Ameryce Środkowej i na Karaibach (Meksyk, Gwatemala, Kuba, Antyle...), dalej na południu, w Kolumbii, oraz na północy, w Stanach Zjednoczonych (Kalifornia, Arizona...).
Agave kerchovei pochodzi z południowej części Sierra Madre Wschodniej, łańcucha górskiego, który zaczyna się na granicy z Teksasem i ciągnie się przez ponad 1300 km na południe. Na wyżej położonych terenach panuje suchy klimat, natomiast na południe od tego pasma górskiego opady są większe, a ich roczna suma przekracza 500 mm i może sięgać 800 mm. Gatunek ten współwystępuje z innymi sukulentami, takimi jak kaktusy kolumnowe, Neobuxbaumia, oraz innymi roślinami przystosowanymi do tego ciepłego klimatu.
Ta wolno rosnąca bylina tworzy dorosłe egzemplarze o wysokości około 1,20 m i średnicy 1 m. W młodym wieku liści jest zazwyczaj stosunkowo niewiele, lecz ich liczba regularnie wzrasta wraz z wiekiem i u bardzo starych egzemplarzy może dochodzić do stu. Liście są na ogół średniozielone, ale występują również odmiany o ciemniejszym ulistnieniu, zielonoszarym, a nawet niebieskawym. Co ciekawe, w sytuacji stresu liście częściowo przybierają purpurowoczerwone zabarwienie. W większości bardzo sztywne i proste, wzniesione ku niebu, liście mogą również lekko się wyginać, nadając dużej rozecie wizualną miękkość. Ich górna strona jest często ozdobiona dyskretnym, nieco jaśniejszym pasem pośrodku, natomiast cały obwód liści zdobi szarobiała obwódka. Rozmieszczone w dość dużych odstępach na brzegach zęby w tym samym kolorze mogą mieć ponad 2 cm długości i są bardzo ostre. Kolce te często są wygięte lub faliste, czasami jednak pozostają regularnie prostopadłe do brzegu blaszki liściowej. W każdym przypadku dodatkowo podkreślają walory ozdobne tej agawy.
Zmienność tej agawy przejawia się również zdolnością do wytwarzania odrostów u podstawy. Niektóre egzemplarze nie wytwarzają żadnych odrostów, inne produkują je regularnie przez całe życie. Dzięki temu mogą przetrwać kwitnienie, które po wielu latach uprawy oznacza koniec głównej rośliny. Wówczas wyrasta ogromny, spektakularny pęd kwiatostanowy o wysokości kilku metrów, na którym pojawiają się dziesiątki żółtych kwiatów. Rozeta, określana jako monokarpiczna, zamiera po kwitnieniu trwającym kilka miesięcy. 

Agave kerchovei znajdzie swoje miejsce w łagodnym klimacie na dużej skalniaku, na stoku o południowej wystawie lub w suchym ogrodzie, gdzie jej pokrój pozwoli stworzyć egzotyczną kompozycję. Zestaw ją z innymi roślinami przywodzącymi na myśl suche rejony, takimi jak jukka aloesowa (Yucca aloifolia), która dość szybko tworzy duże egzemplarze, zachwycające podczas kwitnienia wielkimi pędami kwiatostanowymi pokrytymi białymi dzwoneczkami. Mniejsza, lecz równie atrakcyjna w czasie kwitnienia, Hesperaloe parviflora Rubra to doskonała bylina na suche stanowiska. Jej kępa wąskich liści pokrywa się bardzo smukłymi pędami kwiatostanowymi o niezwykle efektownym łososiowoczerwonym kolorze. Aby cieszyć się pięknym żółtym kwitnieniem, posadź także egzemplarz Aloe striatula — gatunku o zaskakującej mrozoodporności i stosunkowo szybkim wzroście, który w ciągu kilku lat utworzy wspaniałą kępę.

Agawa jest również rośliną jadalną. W Meksyku produkuje się z niej mezcal — napój alkoholowy otrzymywany w wyniku fermentacji bogatego w cukry soku. Jest ponadto wykorzystywana w tradycyjnej medycynie w Meksyku, Brazylii i Indiach, ponieważ wykazuje potwierdzone właściwości przeciwgrzybicze.