Grusza Président Héron

Grusza pospolita 'Président Héron' to stara, mrozoodporna, silnie rosnąca i bardzo plenna odmiana. Wytwarza owoce średniej lub dużej wielkości, gruszkowate, jajowate, ścięte i pękate. Ich skórka jest szorstka, dość cienka, jednolicie płowobrązowa, a od strony nasłonecznionej nabiera brązowego odcienia. Biały miąższ jest delikatny, rozpływający się, bardzo soczysty i słodki, przyjemnie kwaskowaty oraz niezwykle aromatyczny. Zbiór przeprowadza się we wrześniu i październiku, a owoce można spożywać od razu po zerwaniu, w miarę dojrzewania, oraz przechowywać przez 3–4 miesiące. Przyjemnie kwaskowata i bogata w cukry gruszka doskonale smakuje na surowo. Po ugotowaniu odmiana świetnie nadaje się do wielu słodkich i wytrawnych przepisów. Jest to odmiana częściowo samopylna, która wymaga obecności w pobliżu innych odmian grusz, aby poprawić zapylanie i zwiększyć liczbę owoców.

Pyrus communis (grusza pospolita) to drzewo owocowe należące do rodziny różowatych. Obecna w Europie od starożytności, pochodzi z lasów zachodniej Azji. We Francji grusze pojawiły się w XVI wieku, a za panowania Ludwika XIV kilka gatunków uprawiano w królewskich ogrodach. Na przestrzeni wieków powstała bardzo duża liczba odmian. Uprawa grusz jest szeroko rozpowszechniona w Europie.

Odmiana 'Président Héron' powstała z wysiewu nasion odmiany Beurré d’Amanlis. Wyhodowano ją w Rouen w 1883 roku, a w 1894 roku wprowadził ją do sprzedaży Arsène Sannier. Jej nazwa upamiętnia Alexandre’a Hérona, historyka i prezesa Société Centrale d’Horticulture de la Seine-Inférieure. Ta grusza tworzy drzewo o dość wyprostowanej koronie, osiągające 4–5 m wysokości, z licznymi grubymi, lekko łukowatymi konarami o pokroju rozłożystym. Jej pokrój dobrze nadaje się do prowadzenia w formie wysokopiennej lub niskopiennej, w kształcie kielicha, a także przy podporach, jako palmeta. Jej liście opadające na zimę są duże, mają 8–10 cm długości, są naprzemianległe, owalne i błyszczące, zielone, jesienią przebarwiające się na żółtopomarańczowo. Kwitnienie przypada na kwiecień, dzięki czemu kwiaty zazwyczaj są chronione przed przymrozkami. Białe, pojedyncze kwiaty o średnicy 2–3 cm, zebrane w baldachy, są miododajne. Mogą zostać uszkodzone przez mróz od -2 do -3 °C. Jest to mrozoodporne drzewo, znoszące temperatury w pobliżu -25 °C, odpowiednie do uprawy we wszystkich regionach Francji, także na obszarach położonych wyżej. Ta grusza jest samobezpłodna lub samoniezgodna, a jej kwiaty nie mogą zapylić się własnym pyłkiem. Dlatego w pobliżu konieczna jest obecność innych odmian grusz, których kwitnienie przypada na ten sam okres. Do wzajemnego zapylania i zwiększenia liczby owoców nadają się na przykład odmiany Beurré Hardy, Comtesse de Paris, Doyenné du Comice, Louise Bonne d’Avranches i William Rouge.

Grusza 'Président Héron' to bardzo plenna odmiana, szybko wchodząca w owocowanie i obficie, regularnie owocująca. Zbiór rozpoczyna się pod koniec września i trwa do października. Owoce można spożywać od razu po zerwaniu, w miarę dojrzewania. Gruszki można jeść zarówno na surowo, jak i po ugotowaniu: w kompotach, ciastach i deserach, sałatkach owocowych lub mieszanych, w połączeniu z serami albo jako dodatek do dań wytrawnych, podawanych z kaczką, białym mięsem, takim jak drób i jagnięcina, lub dziczyzną. Doskonale nadają się także do przygotowywania soków i owoców w syropie. Bogata w wodę gruszka orzeźwia i gasi pragnienie. Jest bardzo soczysta, dlatego zapewnia uczucie sytości. Ma umiarkowaną kaloryczność i dostarcza sporo potasu, wapnia oraz magnezu, a także znaczących ilości żelaza. Zawartość witamin C i E, antyoksydantów oraz błonnika sprawia, że gruszka korzystnie wpływa na zdrowie. Działa tonizująco, dodaje energii i nawadnia organizm. Owoce można przechowywać przez 3–4 miesiące po zbiorze. Można je przechowywać w chłodnym, czystym miejscu, chronionym przed światłem, w temperaturze około 8–10 °C, lub w chłodni, szczelnie odizolowanej od zewnętrznego powietrza, w temperaturze od 1 do 3 °C.

W kategorii grusz Pyrus domestica 'Président Héron' to mrozoodporna i silnie rosnąca odmiana, mało podatna na parcha i zarazę ogniową. To drzewo owocowe lubi głębokie gleby, natomiast nie toleruje zbyt przepuszczalnych, suchych i wapiennych podłoży. Aby uzyskać owoce dobrej jakości, warto przeprowadzać przerzedzanie zawiązków, ograniczając ich liczbę na drzewie. Cięcie prześwietlające, polegające na usunięciu kilku gałęzi ze środka korony, zapewni dostęp światła i nada owocom piękne wybarwienie. Ograniczy także pojawianie się chorób. Grusza, bardzo popularna ze względu na owoce, doskonale sprawdzi się w każdym ogrodzie, dostarczając radości małym i dużym. Dzięki bardzo szerokiej gamie odmian łatwo znaleźć tę, która najlepiej odpowiada własnym potrzebom.