Śliwa Monsieur Hâtif

Prunus domestica Monsieur Hâtif (znana również jako Blauwe Wijn we Flandrii) to dość silnie rosnąca odmiana śliwy, tworząca małe drzewo o wyprostowanym, szerokim pokroju. Jej białe, wiosenne kwitnienie jest dekoracyjne i przyciąga pszczoły. Latem z kwiatów rozwijają się śliwki o wydłużonym, kulistym kształcie, o pięknej purpurowej barwie, pokryte delikatnym, białawym nalotem woskowym. Owoce nadają się do zbioru od połowy lipca i w sierpniu. Ich miąższ jest delikatny, rozpływający się, soczysty i smaczny. Można je spożywać na surowo, a także wykorzystywać do deserów i kompotów. Aby poprawić zapylenie, posadź w pobliżu inną odmianę, ponieważ Monsieur Hâtif jest tylko częściowo samopylna.

Śliwy należą do rozległej rodziny różowatych, do której zalicza się większość naszych drzew owocowych uprawianych w klimacie umiarkowanym (jabłoni, grusz, moreli, brzoskwiń, wiśni, pigwowców...) oraz rośliny rodzące drobne owoce (jeżyny, maliny, truskawki). Sam rodzaj Prunus jest niezwykle obszerny i obejmuje ponad 300 gatunków, zarówno owocowych (migdałowce, brzoskwinie...), jak i ozdobnych, wśród których znajduje się wiele drzew i krzewów dekoracyjnych. Prunus domestica prawdopodobnie pochodzi z Azji Mniejszej (Syrii) i miał zostać sprowadzony do Rzymu, podobnie jak wiele innych gatunków w następstwie rzymskich podbojów. Według niektórych autorów jego wprowadzenie do Europy wiązało się raczej z wyprawami krzyżowymi — kto to naprawdę wie?
Śliwa „Monsieur Hâtif” (znana również pod nazwą „Monsieur du Roi”) tworzy małe drzewo o lekko szerokim pokroju, osiągające od 4 do 6 m wysokości i około 4 m szerokości. Odmiana ta kwitnie w kwietniu, tworząc baldachogrona złożone z pojedynczych, białych kwiatów o 5 płatkach, które przyciągają pszczoły. Ta śliwa jest tylko częściowo samopylna, a jej zapylanie poprawia się dzięki obecności w pobliżu innej odmiany. W tym celu warto wybrać odmiany 'Victoria', bardzo plenną i rodzącą duże owoce, 'Opal', silnie rosnącą i wczesną, lub Reine Claude d'Oullins, silnie rosnącą i bardzo płodną. Przy takim zapyleniu krzyżowym plon jest dość obfity, ale zmienia się z roku na rok, ponieważ odmiana ta wykazuje skłonność do przemiennego owocowania. Po zapyleniu kwiaty tworzą latem pestkowce, czyli mięsiste owoce z pestką, powszechnie nazywane śliwkami. Dojrzewają od połowy lipca do sierpnia i wtedy można je zbierać; zaleca się, aby nie pozostawiać ich na drzewie do pełnej dojrzałości. Owoce te można spożywać na surowo zaraz po zbiorze, a także wykorzystywać do przygotowywania tart i kompotów. Śliwki są orzeźwiające, stosunkowo niskokaloryczne i bogate w witaminę E.
Mrozoodporna do -23 °C, odmiana ta najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w zwykłej, dobrze przepuszczalnej glebie, obojętnej do wapiennej, raczej wilgotnej. Jest łatwym w uprawie drzewem, niewymagającym po dobrym ukorzenieniu.

Ta śliwa o umiarkowanej sile wzrostu znajdzie miejsce w większości ogrodów. Posadź w jej pobliżu inną odmianę, na przykład Reine-claude de Bavay, aby zapewnić zapylenie krzyżowe i poprawić swoje plony. Aby cieszyć się smacznymi owocami przez cały sezon, posadź wiśnie, takie jak Bigarreau Hedelfingen (niesamopylną, którą należy posadzić w pobliżu odmiany 'Summit' lub 'Van'). Jeśli masz wystarczająco dużo miejsca, posadź jabłonie, aby móc delektować się owocami przez całą jesień, a także grusze. Na koniec sezonu wybierz hurmę, która obdarzy cię pysznymi owocami od października do grudnia.