Świerk Brewera - Picea breweriana

Picea breweriana, świerk Brewera, zwany także świerkiem Brewera płaczącym, to bardzo piękne drzewo iglaste pochodzące z zachodniej części Ameryki Północnej, które na rodzimych stanowiskach stało się rzadkie. Jest to drzewo średniej lub dużej wielkości, o regularnym, piramidalnym pokroju i ciemnozielonych, niebieskawych liściach. U starszych egzemplarzy główne gałęzie są zwisające, a wspaniałe rozgałęzienia tworzą coś w rodzaju długich grzyw. W młodości rośnie powoli, lecz z czasem świerk ten staje się bardzo pięknym okazem do ozdoby parków i dużych ogrodów. Bardzo dobrze nadaje się do uprawy w górach średniej wysokości i jest odporny na śnieg.

Świerk Brewera rośnie naturalnie na suchych i kamienistych zboczach gór Siskiyou, w południowo-zachodnim Oregonie i północno-zachodniej Kalifornii, na wysokości od 1000 do 2500 m, gdzie zimą występują opady śniegu. Spotyka się go tam na szerokiej gamie gleb — od kwaśnych po zasadowe — zawsze jednak dobrze przepuszczalnych. Ten ginący gatunek znajduje się na czerwonej liście IUCN (Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody). Jest to bardzo mrozoodporne, zimozielone drzewo iglaste należące do rodziny sosnowatych. W naturalnym środowisku rośnie powoli, ma elegancki, regularny, stożkowaty pokrój, a jego główne gałęzie są początkowo poziome, po czym u starszych egzemplarzy pięknie zwisają. W naturze drzewo to może osiągać wysokość od 20 do 40 m, jednak w uprawie nie przekracza 15 m wysokości i 5–6 m szerokości. Jego przyrost wynosi około 20–30 cm rocznie. Pień pokrywa kora, która z czasem staje się szaropurpurowa i łuskowata. Igły, promieniście ułożone wokół pomarańczowobrązowych gałązek, mają od 2 do 2,5 cm długości. Z wierzchu są błyszczące i ciemnozielone, natomiast na ich spłaszczonym spodzie znajduje się od 5 do 6 białawych pasków. Ulistnienie tworzy kilka piętrowo ułożonych głównych gałęzi, z których wyrastają długie, zwisające pędy osiągające do 2 m długości i opadające w postaci gęstych frędzli. To piękne, zwisające ulistnienie pojawia się dopiero, gdy świerk osiągnie wysokość od 1,5 do 2 m. Ma wtedy średnio 15 lat. Dojrzałe egzemplarze wytwarzają cylindryczne szyszki o długości od 8 do 10 cm i średnicy od 2 do 3 cm.

Świerk Brewera płaczący, dzięki niezwykle eleganckiemu pokrojowi i dostojnemu wyglądowi, przeznaczony jest do ozdoby dużych terenów. Preferuje klimat górski i nieco wilgotne powietrze, a nie lubi upalnego lata. Drzewo to sadzi się jako soliter. Dobrze komponuje się z dużymi kamieniami, geometrycznymi liniami i elementami murowanymi. Wyraziste walory graficzne drzew iglastych naturalnie pasują do współczesnych ogrodów oraz parków w stylu francuskim. Te zawsze zielone rośliny nadają ogrodowi trwałą strukturę i zapewniają poczucie stabilności. Dobrze komponują się z wrzoścami lub z roślinami okrywowymi, takimi jak na przykład przywrotnik kaukaski czy bergenie. Warto także posadzić u jego stóp drobne cebulki wiosenne, takie jak śnieżyczki lub narcyzy.