Cocculus laurifolius

Cocculus laurifolius, kokkulus wawrzynolistny, to mało znany kuzyn Cocculus indicus, szeroko stosowanego w homeopatii. Jest to wysoki krzew pochodzący z Azji, który w XIX wieku dość często sadzono w parkach i ogrodach posiadłości na Lazurowym Wybrzeżu, o czym świadczą bardzo stare egzemplarze, które wciąż można tam znaleźć. Bez wątpienia wybierano go ze względu na oryginalny, niemal pnący pokrój, piękne, duże, zimozielone liście, a także odporność. Ten wysoki i piękny krzew o egzotycznym uroku, dziś rzadko spotykany, nie jest zbyt mrozoodporny. Sprawdzi się w ogrodach w cieplejszych regionach, gdzie po ukorzenieniu będzie rósł bez większych zabiegów. Ogrodnicy z chłodniejszych, bardziej kontynentalnych regionów mogą uprawiać go w pojemniku, który na zimę przeniosą do oranżerii.

Cocculus laurifolius (synonimy: Menispermum laurifolium, Cinnamomum esquirolii) należy do rodziny miesięcznikowatych i pochodzi z podnóży Himalajów: Chin, Tajwanu i Japonii. Rośnie tam wśród zarośli i w widnych lasach. Osiąga 3 m wysokości i średnio 2,50 m szerokości. Ma pokrój wzniesiony, słabo rozgałęziony, niemal pnący, a nieliczne gałęzie boczne mają tendencję do przewieszania się. Rośnie dość szybko, zależnie od warunków uprawy. Jest gatunkiem dwupiennym, co oznacza, że występują osobniki męskie, których kwiaty nie mają słupka, oraz osobniki żeńskie, których kwiaty pozbawione są pręcików. Owoce pojawią się na osobnikach żeńskich tylko w obecności osobnika męskiego. Liście pozostają na roślinie przez cały rok.

Jest to krzew kłączowy, który po bardzo niskim przycięciu może wytworzyć kilka odrostów z nasady. Kora młodych gałązek jest zielona, natomiast kora pokrywająca starsze, często powyginane gałęzie z czasem szarzeje i staje się gładka. Skórzaste liście Cocculus laurifolius stanowią jego główną ozdobę: mają kształt eliptyczny lub owalno-eliptyczny, osiągają od 4 do 15 cm długości i od 1,5 do 5 cm szerokości. Są bardzo atrakcyjne, błyszczącozielone i mają 3 wyraźnie wystające nerwy. Ułożone dość gęsto, spiralnie wokół gałązek, nadają krzewowi bujny wygląd. Kwitnienie jest niepozorne i przypada na lato. Roślina wytwarza wówczas drobne, żółtozielone kwiaty o 6 płatkach, zebrane w niewielkie grona w kątach liści.

Cocculus laurifolius zasługuje na ponowne odkrycie i sadzenie w naszych regionach, gdzie nie występują silne mrozy. Ten zimozielony krzew o egzotycznym, lecz nienachalnym wyglądzie jest łatwy w uprawie i jako soliter zrobi duże wrażenie nawet w małym ogrodzie. Wniesie odrobinę fantazji do dużego żywopłotu i ozdobi ponurą ścianę, także w dość zacienionym miejscu. Dobrze skomponuje się z Clematis armandii oraz hortensjami pnącymi (Hydrangea seemanii, Hydrangea petiolaris, Pileostegia viburnoides). W egzotycznej rabacie warto posadzić także dzięgiel lub papierówkę chińską 'Golden Shadow' — oryginalne i bezproblemowe krzewy.