Colquhounia coccinea

Colquhounia coccinea, nazywana czasem miętą himalajską lub krzewiastą miętą himalajską, to bardzo ozdobna roślina aromatyczna, ale rzadko uprawiana, być może ze względu na słabą mrozoodporność. Mimo to po przetrwaniu mrozu do -8°C może ponownie odbić z karpy. Tworzy rozłożysty, obficie ulistniony krzew o wymiarach 2–3 m we wszystkich kierunkach, który pod koniec lata i jesienią pokrywa się drobnymi, rurkowatymi, pomarańczowymi lub czerwonymi kwiatami, z żółtymi prążkami w gardzieli. Kwiaty te wspaniale kontrastują z szarozielonymi, aksamitnymi liśćmi. W łagodnym klimacie roślina ta zachowuje liście przez cały rok. Preferuje przepuszczalne gleby, nawet suche latem, oraz ciepłe, osłonięte stanowisko, w słońcu lub półcieniu.

Colquhounia coccinea to krzew o pokroju krzaczastym, należący do rodziny jasnotowatych, podobnie jak mięta, macierzanka i szałwia. Pochodzi z subtropikalnych regionów Azji, południowo-zachodnich Chin, Himalajów oraz Malezji. W swoim naturalnym środowisku może przekraczać 3 m we wszystkich kierunkach, jednak w naszych warunkach klimatycznych osiąga mniejsze rozmiary, zwykle od 1 m do 2,50 m. Ten krzew, równie szeroki, co wysoki, tworzą czworokanciaste pędy z parami dużych, naprzeciwległych liści. Są one aromatyczne, o filcowatej powierzchni, mają od 3 do 12 cm długości i od 1 do 6 cm szerokości, a ich brzegi są drobno ząbkowane. Po roztarciu wydzielają zapach przypominający aromat ananasa. Kwitnienie miododajne trwa od sierpnia do października. Drobne, rurkowate, dwuwargowe kwiaty, długości 2 cm i intensywnie wybarwione, zebrane są w kłosy wyrastające z kątów liści znajdujących się na końcach gałązek. Czerwona, czasem różowa korona ma gardziel ozdobioną prążkami przypominającymi drobne żółte płomienie.

W naturze mięta himalajska rośnie na dobrze przepuszczalnych glebach, w ciepłym klimacie umiarkowanym typu subtropikalnego. To przede wszystkim bardzo piękna roślina do tylnej części rabat, stanowiąca tło, które przyciąga i zatrzymuje wzrok w ogrodzie. W łagodnym klimacie oceanicznym lub na ciepłym, osłoniętym stanowisku będzie dobrze komponować się z odpornymi bylinami albo krzewami, które podkreślą jej bardzo efektowne ulistnienie, na przykład z Buddleia officinalis, Salvia guaranitica, gaurą, wysoką bylicą lub spektakularną, graficzną trawą, taką jak Miscanthus sinensis 'Morning Light' czy Cortaderia selloana 'Rosea'. Duże rozchodniki, takie jak Sedum 'Matrona', pięciorniki krzewiaste oraz wysokie, kępkowe astry jesienne (Aster turbinellus, Aster laevis, Kalimeris mongolica) również stworzą z nią jesienią uroczy obraz. Jeśli Twój ogród znajduje się w strefie granicznej dla jej mrozoodporności, możesz spróbować uprawiać Colquhounia coccinea przy ścianie wystawionej na południe. Na tarasie posadź ją w bardzo dużej donicy, aby zimą móc przenieść ją w miejsce chronione przed silnymi mrozami.