Galvezia speciosa

Galvezia lub Gambelia speciosa jest często nazywana wyżlinem z Bush Island, a przez anglosaskich ogrodników również Island Snapdragon. To zimozielony krzew o zmiennym pokroju, przypominający dużego wyżlina zarówno dzięki małym, jaskrawozielonym liściom, jak i niewielkim różowoczerwonym kwiatom, podobnym do małych paszczek naszych lwich paszcz. W osłoniętym miejscu może utworzyć duży krzew o wysokości i szerokości przekraczającej 2 m, natomiast wystawiona na silne wiatry i bryzę morską przyjmuje pokrój płożący, a nawet pełzający. To oryginalna, wyjątkowo obficie kwitnąca roślina, dostarczająca dużej ilości nektaru, niewymagająca pod względem podlewania i bardzo dekoracyjna w ogrodzie nadmorskim. Jeśli jest jeszcze mało znana i rzadko uprawiana we Francji, wynika to niewątpliwie z jej bardzo niskiej mrozoodporności, która nie przekracza -6 °C. Można ją jednak z powodzeniem uprawiać w dużej donicy, co pozwala chronić ją przed silnymi mrozami we wszystkich regionach.

Galvezia speciosa to zimozielony krzew z rodziny trędownikowatych, podobnie jak budleje, paulownia i naparstnice. W swojej ojczyźnie, na wyspach Normandzkich położonych u wybrzeży południowej Kalifornii, rośnie zakorzeniona w skalnych ścianach klifów kanionów, zwróconych ku Oceanowi Spokojnemu. W zależności od warunków ten zimozielony krzew osiąga od 40 cm do 2,50 m wysokości i od 1 do 2 m szerokości. Ma silnie rozgałęzione, gęste ulistnienie złożone z licznych cienkich pędów pokrytych małymi, owalnymi lub zaokrąglonymi, jaskrawozielonymi, owłosionymi liśćmi. Jeśli roślina rośnie nad morzem, jej liście zatrzymują sól zawartą w powietrzu, przybierając bardziej szare lub białe zabarwienie. Rośnie dość szybko. Kwitnie od kwietnia do czerwca–lipca, a następnie we wrześniu–październiku w ciepłym, osłoniętym miejscu, natomiast w klimacie oceanicznym, przy podlewaniu latem lub w wilgotnej glebie, kwitnie nieprzerwanie od maja do września–października. W naszych najłagodniejszych regionach lub w szklarni może kwitnąć przez cały rok! Jej niewielkie, rurkowate kwiaty o intensywnej różowoczerwonej barwie przyciągają liczne owady zapylające.

Galvezia speciosa nie jest trudna w uprawie. Ma niewielkie wymagania co do rodzaju gleby i równie dobrze rośnie w piaszczystej ziemi nad morzem, jak i w skalistym lub gliniastym podłożu w głębi lądu. Dobrze znosi letnią suszę, jednak kilka podlewań latem zapewni obfitsze kwitnienie i poprawi jej pokrój. Można ją z powodzeniem posadzić na podwyższonej rabacie lub w ogrodzie skalnym, w towarzystwie rozmarynów, Westringia fruticosa, czystków, lawend lub niebiesko kwitnących szałwii krzewiastych, aby uzyskać kontrast kolorów. W niezbyt suchej glebie można zestawić ją na przykład z Gomphostigma virgatum White Candy i Leptospermum Martinii. Na naszych łagodniejszych wybrzeżach Atlantyku preferuje bardzo słoneczne stanowisko, jednak w ciepłym i suchym klimacie ten krzew wydaje się lepiej rosnąć w półcieniu. Uprawa w donicach nie sprawia trudności, pod warunkiem zadbania o drenaż na dnie pojemnika i regularnego podlewania latem. Jej kłosy z małymi, jaskrawoczerwonymi kwiatami wspaniale prezentują się w bukietach w stylu rustykalnym!