Morwa Shin Tso

Morus alba 'Shin Tso' to hybryda morwy białej, której czarne po dojrzeniu owoce są przez amatorów uważane za smaczniejsze niż owoce morwy białej. Odmiana ta wytwarza duże, wydłużone morwy, słodkie, soczyste i aromatyczne, które wyróżniają się oryginalnym słodko-kwaśnym smakiem. Jest również doskonałym drzewem dającym cień dzięki szerokiej koronie oraz gęstym i bujnym liściom opadającym na zimę. Owoce morwy japońskiej 'Shin Tso' dojrzewają od lipca do września. Jest bardzo mrozoodporna, a po dobrym ukorzenieniu dobrze znosi upał i suszę.

Morwa 'Shin Tso' należy do rodziny morwowatych. W zależności od przyjętej nomenklatury nazywa się ją Morus x 'Shin Tso', Morus alba x bombycis 'Shin Tso' lub Morus bombycis 'Shin-Tso'. W języku francuskim jest powszechnie nazywana morwą japońską. Morwa biała pochodzi z indyjskich Himalajów i Pakistanu, a obecnie jest uprawiana także w innych rejonach. Morus bombycis (Morus australis), morwa o liściach platanopodobnych, nazywana również morwą platanolistną, pochodzi natomiast z Azji i została sprowadzona do Europy na początku XX wieku. Jak wszystkie drzewa z rodziny morwowatych, wytwarza w swoich tkankach mleczko. Morwa biała została sprowadzona do Francji pod koniec XV wieku, umożliwiając rozwój hodowli jedwabników.

Morwa 'Shin Tso' to drzewo o krótkim i grubym pniu, zwieńczonym rozłożystą, nieco nieregularną koroną, jeśli roślina nie jest przycinana. Jej wzrost jest szybki w pierwszych latach, a następnie spowalnia. Może osiągnąć od 5 do 9 m wysokości i szerokości. Jej jasnoszara kora pęka i staje się coraz grubsza, a następnie przybiera szarobrązową barwę. Liście, opadające na zimę, mogą różnić się wyglądem w zależności od wieku drzewa i położenia na gałązkach. Mają od 6 do 8 cm średnicy i od 10 do 20 cm długości, są naprzemianległe, ogonkowe, zazwyczaj podzielone na od 3 do 7 mniej lub bardziej głębokich klap, z nieregularnie ząbkowanym brzegiem. Blaszka liściowa, błyszcząca na górnej stronie, ma jasnozielony kolor, który jesienią przechodzi w złocistożółty.

Morwa 'Shin Tso' szybko wchodzi w owocowanie, a pierwsze owoce może wydać po 5 latach uprawy, w zależności od warunków. Ta odmiana jest samopylna i w marcu oraz kwietniu rozwija kwiaty męskie lub żeńskie w różnych miejscach tego samego egzemplarza. Jej niepozorne kwitnienie tworzą męskie lub żeńskie kotki złożone z drobnych zielonożółtych kwiatów. W czerwcu i lipcu kwiaty żeńskie dają początek owocom mięsistym, osiągającym do 8 cm długości. Ich barwa zmienia się z zielonej na czerwoną, a po dojrzeniu na niemal czarną. Są jadalne, ale chętnie zjadają je również ptaki. System korzeniowy tego drzewa, zarówno palowy, jak i rozłogowy, źle znosi przesadzanie. Jego silny wzrost sprawia, że należy sadzić je w bezpiecznej odległości od budynków. Może żyć nawet 150 lat lub dłużej.

Morus alba 'Shin Tso' rośnie w żyznej, dobrze uprawionej i dobrze przepuszczalnej glebie, na stanowisku słonecznym. Dobrze znosi mróz i suszę letnią. Jego obecność korzystnie wpłynie na nieużytki, ponieważ liście wzbogacają glebę każdej jesieni. Tradycyjnie wykorzystywana jako drzewo alejowe, może być z powodzeniem sadzona w owocowym żywopłocie, między innymi z tarniną, Elaeagnus umbellata i innymi jabłoniami purpurowymi, ku wielkiej radości ptaków. Może być również pięknym soliterem, posadzonym jako soliter na środku trawnika. Kurnik zyska dzięki jej dobroczynnemu cieniowi, a kury będą zajadać się jej owocami. Unikaj sadzenia jej w pobliżu tarasu, ponieważ owoce plamią podłoże. Jej liście mogą służyć jako pokarm w przydomowej hodowli jedwabników, a sama roślina bardzo dobrze znosi cięcie.

Owoce morwy białej 'Shin Tso' można spożywać na surowo lub po ugotowaniu. Mają przyjemny smak i są bogate w witaminy C i D. Wykorzystuje się je również do przygotowywania konfitur i galaretek oraz do dekorowania tart. Dodają odrobinę słodyczy letnim sałatkom i łagodnego smaku sałatkom owocowym. Ich smak dobrze komponuje się ze smakiem jeżyn (dzikich lub ogrodowych) oraz owoców pestkowych: moreli, śliwek i brzoskwiń. Miłośnicy połączeń słodko-słonych wykorzystają je do podawania z wieprzowiną, kaczką lub dziczyzną. Warto łączyć je także z bazylią, miętą, przyprawami używanymi do wypieków, rukolą, śmietaną i mascarpone, a także z owocami cytrusowymi.