Figowiec Violette Dauphine Bio

​​Figowiec, czyli Ficus carica Violette Dauphine, to wczesna, bardzo plenna i silnie rosnąca odmiana. Wytwarza duże, bardzo apetyczne owoce, dobrze odporne na pękanie. Pod ich fioletową skórką kryje się soczysty, słodki, różowy miąższ. Ta odmiana jest samopylna i dwukrotnie owocująca, czyli wydaje owoce dwa razy w roku. Pierwszy, obfity zbiór przypada na lipiec, natomiast figi jesienne dojrzewają we wrześniu i październiku. Świeża, w konfiturach, ciastach lub jako dodatek do dań słodko-słonych figa zawsze jest prawdziwym przysmakiem!

Roślina z uprawy ekologicznej.

Figowiec Violette Dauphine wytwarza dorodne owoce, które w momencie dojrzałości mają ciemnofioletową skórkę oraz delikatny i soczysty miąższ. Figi wykorzystuje się do przyrządzania słodkich potraw (tart, clafoutis, konfitur z kawałkami owoców…) lub dań wytrawnych, w połączeniu z kozim serem, suszoną szynką albo foie gras. Po zbiorze nie zaleca się przechowywania ich w lodówce, ponieważ niska temperatura pogarsza aromat fig, a ich skórka może ucierpieć wskutek wilgoci i skraplania się pary wodnej. Najlepiej spożywać je od razu, przy stole, a jeszcze lepiej podczas degustacji pod drzewem, gdzie zachowują swój miodowy aromat.

Wśród odmian figowca wyróżnia się:

- odmiany owocujące raz w roku, wydające jeden, dość obfity plon na początku jesieni

- odmiany dwukrotnie owocujące, wydające owoce dwa razy w roku: na początku lata wytwarzają tak zwane figi kwiatowe, pojawiające się na drewnie zeszłorocznym, oraz figi jesienne, rozwijające się na małych gałązkach tegorocznych.

Odmiana Violette Dauphine owocuje dwukrotnie. Pierwszy, obfity plon wydaje w lipcu (figi kwiatowe o masie od 100 do 120 g), a drugi jesienią, około września i października, gdy dojrzewają figi jesienne o masie od 50 do 80 g. Zbiór przeprowadza się etapami, w miarę dojrzewania owoców.

Ta odmiana jest samopylna i partenokarpiczna, dzięki czemu wytwarza owoce bez zapłodnienia. Nie wymaga sadzenia w pobliżu innych figowców ani udziału blastofaga, jedynego owada zapylającego figowiec, który jest zbyt wrażliwy na mróz, by przetrwać w chłodnym klimacie.

Pochodzący z Turcji i Azji Mniejszej figowiec (Ficus carica) należy do rodziny morwowatych. To niewielkie, silnie rosnące drzewo liściaste o zaokrąglonym, wyprostowanym pokroju i często powyginanym pniu, osiągające w przypadku tej odmiany 3 m wysokości i 2 m szerokości. Liście są szorstkie, intensywnie zielone, jesienią przebarwiają się na żółto, są delikatnie owłosione i stosunkowo duże (czasem osiągają 20 cm długości), a także mają długi ogonek liściowy. Blaszka liściowa jest głęboko podzielona na od 3 do 7 klap o brzegach karbowanych (najczęściej pięć) i zmiennym kształcie. Ich spód jest aksamitny, z wyraźnie zaznaczonymi nerwami. Drewno jest miękkie i gąbczaste, a kora szara i gładka. System korzeniowy tego niewielkiego drzewa jest silny i rozłogowy, rozrastający się we wszystkich kierunkach.

Figowiec jest często uznawany za jedno z najpiękniejszych drzew owocowych. Jego oryginalne liście nadają mu ozdobny charakter i zapewniają przyjemny cień, szczególnie pożądany podczas letnich upałów. Posadź figowiec w osłoniętym miejscu, przy murze, który ochroni go przed zimnem podczas surowych zim, na stanowisku południowym lub południowo-zachodnim. W cieplejszych regionach możesz połączyć go z granatowcem, morwą białą i nieśplikiem japońskim. W chłodniejszych regionach można zestawić go z pigwowcem, akebią pięciolistkową i feijoą, które również są mrozoodporne i egzotyczne. Przy wyborze miejsca sadzenia dokładnie uwzględnij docelowe rozmiary rośliny. Chociaż korzenie nie powodują uszkodzeń nowoczesnych konstrukcji, mogą niszczyć stare mury z suchego kamienia lub wzniesione przy użyciu zaprawy o małej zawartości spoiwa.