Metapanax davidii

Metapanax davidii jest spokrewniony z bluszczem i fatsjami japońskimi, ale znacznie mniej znany niż te popularne rośliny. Stosunkowo mrozoodporny, doskonale nadaje się do wprowadzenia egzotycznego akcentu na rabatę. Jego zimozielone, ciemnozielone liście są ozdobne przez cały rok, a ich zróżnicowane kształty potrafią zaskakiwać. Dojrzały okaz kwitnie latem, tworząc duże, białe wiechy, które następnie przekształcają się w drobne czarne owoce. Preferuje półcień i rośnie dość powoli na większości gleb wilgotnych, ale przepuszczalnych, osiągając około 3 m wysokości.

Metapanax należy do rodziny araliowatych, obejmującej wiele rodzajów o ozdobnych liściach. Grupa „panax” wyróżnia się szczególnie blaszkami liściowymi: złożonymi u Acanthopanax sieboldii, dłoniastymi i imponującymi u Oplopanax horridus, a rekordzistą jest Tetrapanax papyrifera 'Rex' i jego liście wielkie jak parasole! Jeśli chodzi o Panax, to dobrze znana bylina występująca pod zwyczajową nazwą żeń-szeń... Można wymienić także Oreopanax, przypominający słynnego Schefflera, innego przedstawiciela araliowatych, ponieważ wszystkie te rośliny mają wiele wspólnych cech. 
Metapanax pochodzi ze wschodniej Azji, a jego naturalny zasięg występowania jest bardzo rozległy — od Chin na północy po Wietnam na południu. Lubi wilgotny klimat i rośnie nawet na wysokości 3000 m w subtropikalnej prowincji Junnan. Jest bardzo zmienny morfologicznie: rozwija się w formie krzewiastej, ale może także tworzyć niewielkie drzewa osiągające około 10 m wysokości. W naszym klimacie zwykle ogranicza się do 2,50 m lub 3 m wysokości i 1,80–2 m szerokości. Rośnie dość powoli i z czasem tworzy gęsty krzew. W pierwszych latach ma nieregularny pokrój, który stopniowo przybiera mniej lub bardziej kopulasty kształt, przypominający niektóre okazy fatsji, należącej do tej samej rodziny.

Jego zimozielone, ciemnozielone liście są bardzo dekoracyjne. Co ciekawe, na jednym egzemplarzu współistnieje kilka rodzajów liści. Niektóre są pojedyncze, bardzo wydłużone i ząbkowane na brzegach, osadzone na długich, elastycznych ogonkach liściowych, które nadają roślinie lekkość. Inne są trójklapowe, przy czym środkowa klapa jest dłuższa od dwóch bocznych. Niektóre są nawet całkowicie dłoniaste i mają trzy lub więcej listków. Ogonki liściowe wyrastają pod kątem 360° na całym obwodzie pędów, nadając roślinie bardzo charakterystyczny, gęsty wygląd. Dojrzałe okazy kwitną w lipcu i sierpniu, tworząc długie wiechy o długości 15–20 cm, złożone z licznych drobnych, lekko pachnących białych kwiatów, które wyraźnie odcinają się od błyszczących liści. Następnie przekształcają się w niewielkie, dość dekoracyjne czarne owoce.

Z wyjątkiem najchłodniejszych regionów kraju ten Metapanax pozwoli wszystkim miłośnikom tropików stworzyć w ogrodzie mały rajski zakątek. Krzew można zestawiać z innymi roślinami przywodzącymi na myśl odległe krainy. W znacznej części zachodniej Polski można posadzić Hedychium densiflorum Assam Orange, ozdobny imbir, który niezmiennie zaskakuje, jakby pomylił kontynenty. Jego duże zielone liście i długie kłosy pomarańczowych kwiatów mają niezwykle egzotyczny wygląd. Należąca do tej samej rodziny co Metapanax, ale znacznie bardziej rozpowszechniona, Fatsia japonica zawsze robi wrażenie swoimi dużymi, dłoniastymi liśćmi. Schefflera taiwaniana to kolejny krzew o wybitnie tropikalnym wyglądzie, z dużymi dłoniastymi liśćmi i parasolowatym pokrojem. Aby jeszcze bardziej podkreślić egzotyczny charakter kompozycji, warto posadzić mrozoodpornego bananowca, takiego jak Musa basjoo Sakhalin, o ogromnych, krępych liściach.