Schinus terebinthifolius - Pieprz czerwony

Pieprz czerwony, po łacinie Schinus terebinthifolius, to niewielkie, zimozielone drzewo pochodzące z Ameryki Południowej, którego różowoczerwone jagody o subtelnie pieprznym smaku wykorzystuje się jako przyprawę. Stąd jego zwyczajowe nazwy: pieprz różowy lub różowe jagody. Roślina jest ozdobna dzięki rozłożystemu pokrojowi, dużym, pierzastym liściom oraz kwitnieniu w postaci zwisających wiech kremowobiałych, miododajnych kwiatów. Egzemplarze żeńskie wytwarzają słynne różowe jagody w obecności rosnącego w pobliżu egzemplarza męskiego. Ten pieprzowiec brazylijski jest gatunkiem subtropikalnym, który można uprawiać w otwartym gruncie wyłącznie na wybrzeżu Morza Śródziemnego lub na ciepłym i słonecznym wybrzeżu Atlantyku, gdzie przymrozki są tylko lekkie i krótkotrwałe. W innych regionach możliwa jest uprawa w dużym pojemniku, pod warunkiem że na zimę przeniesiesz roślinę do szklarni lub na nieogrzewaną werandę, w miejsce nieprzemarzające.

 Schinus terebinthifolius należy do rodziny nanerczowatych. Pieprz czerwony pochodzi z Ameryki Środkowej i tropikalnej Ameryki Południowej. Występuje w Chile, Brazylii, Argentynie, Paragwaju i Urugwaju. Jest również uprawiany na Reunionie i Madagaskarze ze względu na jagody. Jego nazwa wywodzi się od greckiego słowa „schinos”, tłumaczonego jako pistacja kleista, ponieważ drzewo wydziela aromatyczną substancję podobną do żywicy pistacji kleistej (Pistacia lentiscus i P. terebinthifolius). Jego mrozoodporność oceniana jest na -4 lub -5 °C przy krótkotrwałym spadku temperatury, w przypadku dobrze ukorzenionego egzemplarza.

'Baies roses' to drzewo, które osiąga do 6 m wysokości i 3 m szerokości w otwartym gruncie na naszych wybrzeżach. Ma krótki pień pokryty brązową, lekko brodawkowatą korą oraz koronę o rozłożystych konarach, które nadają mu swobodny pokrój. Jego liście są zimozielone. Ułożone naprzemianlegle, mają od 7,5 do 15 cm długości i składają się z 5 do 9 zielonych, eliptycznych lub podłużnych listków. Po roztarciu wydzielają pieprzny, balsamiczny zapach. Kwitnienie trwa od maja–czerwca do lipca, zależnie od klimatu. Małe kremowobiałe kwiaty są zebrane w grona o silnie rozgałęzionej strukturze, osiągające do 10 cm długości i tworzące się głównie u nasady górnych liści. Wydzielają zapach terpentyny i pieprzu, który przyciąga pszczoły. Z ich nektaru pszczoły wytwarzają miód nazywany „miodem z różowych jagód”, o delikatnym aromacie. Schinus jest drzewem dwupiennym: kwiaty męskie i żeńskie występują na odrębnych egzemplarzach. Po zapyleniu egzemplarze żeńskie wytwarzają grona małych, okrągłych, lśniących owoców o średnicy od 4 do 5 mm, w kolorze różowoczerwonym i o delikatnym aromacie. Ich smak łączy nuty pieprzu, anyżu i słodyczy. Każda jagoda zawiera małe, jasnobrązowe nasiono o pieprznym zapachu.

Pieprz czerwony jest bardzo atrakcyjną i rzadko spotykaną rośliną, która nadaje egzotyczny charakter ogrodom nadmorskim, pod warunkiem że nie będzie narażony bezpośrednio na działanie bryzy morskiej. To niewielkie drzewo lubi ciepło, słońce i głębokie gleby, które pozwalają mu dobrze znosić okresy suszy. Możesz zestawić je na przykład z wysokimi palmami, kordylinami, cykasami oraz innymi bananowcami. Uprawiane w pojemniku zachowa bardziej kompaktowe rozmiary. Wystaw je na zewnątrz, gdy tylko będzie to możliwe wiosną, a jesienią przenieś do wnętrza przed nadejściem pierwszych silniejszych przymrozków.