Nieszpułka zwyczajna Westerveld

Nieszpułka Westerverld to małe, mrozoodporne i bardzo plenne drzewko. Kwitnie późno, pod koniec maja. Wytwarza owoce – nieszpułki o okrągłym kształcie, średnicy około 3 cm i brązowopomarańczowej barwie. Ich miąższ jest kremowy, delikatny i słodki. Zbiór przeprowadza się po osiągnięciu dojrzałości, w listopadzie, po pierwszych jesiennych przymrozkach.

Nieszpułka zwyczajna pochodzi znad Morza Czarnego. Została sprowadzona do Grecji około 700 roku p.n.e., a następnie do Rzymu w 200 roku p.n.e. Później była powszechnie uprawiana, między innymi w czasach Karola Wielkiego. Do XVII wieku regularnie można było znaleźć ją na targowiskach. Następnie, gdy inne drzewa owocowe przeżywały swój rozkwit w XIX wieku, nieszpułka zwyczajna zaczęła stopniowo odchodzić w zapomnienie. Obecnie znów dostępne są bardzo dobre odmiany o słodkich owocach, w tym nieszpułka Westerverld pochodząca z Holandii.

Nieszpułka zwyczajna to drzewo owocowe, które dzięki mrozoodporności i późnemu kwitnieniu dobrze przystosowuje się do surowego klimatu. Nie należy mylić nieszpułki zwyczajnej z nieśplikiem japońskim, który we Francji kwitnie wyłącznie na ciepłym, osłoniętym stanowisku. Osiąga od 3 do 5 m wysokości. Rośnie powoli, a jego pokrój jest dość rozłożysty, a nawet przewisający. Liście są ciemnozielone i jesienią przebarwiają się na pomarańczowo. Mają eliptyczny kształt i nieregularnie ząbkowane brzegi. Nieszpułka kwitnie pod koniec wiosny, pod koniec maja. Kwiaty są białe i mają około 3 cm średnicy. Nieszpułki mają kształt spłaszczonego bąka i około 3 cm średnicy. Ich brązowopomarańczowa skórka kryje kremowy, delikatny i słodki miąższ, który nabiera odpowiednich walorów po pierwszych przymrozkach.

Nieszpułka, zawierająca pięć dużych pestek, może być spożywana na świeżo, a także wykorzystywana do przygotowania kompotów i dżemów. Jest również składnikiem ratafii.