Brzoskwinia Lacrima

Brzoskwiniapłacząca Lacrima to odmiana samopylna, rodząca duże brzoskwinie o czerwono-pomarańczowej skórce i smacznym, słodkim, żółtym miąższu, dojrzewające pod koniec sierpnia. Cechą charakterystyczną tej brzoskwini jest jej płaczący pokrój, który nadaje jej bardzo dekoracyjny wygląd, a dzięki zwisającym pędom ułatwia zbiór.

Nazwa gatunkowa „Persica” została nadana brzoskwini, którą uważano za pochodzącą z Persji. W rzeczywistości wszystkie formy uprawne wywodzą się z północnych Chin. W Europie pojawiła się w VI^w. wieku, a w XIX wieku zaczęła się intensywnie rozpowszechniać. Od tego czasu prowadzono liczne prace hodowlane mające na celu poprawę walorów smakowych owoców. Podobnie jak wiele innych drzew owocowych, brzoskwinia płacząca Lacrima najlepiej rośnie w lekkiej, żyznej i głębokiej glebie. Źle znosi nadmiar wody oraz ciężkie, zbite podłoże. Słoneczne, osłonięte od wiatru stanowisko chroni kwitnienie i sprzyja owocowaniu, a późne kwitnienie zabezpiecza ją przed wiosennymi przymrozkami.

To drzewo o płaczącym pokroju, z licznymi poziomymi gałęziami, które nadają mu elegancką sylwetkę, rzadko spotykaną u brzoskwiń. Jego liście opadające na zimę są intensywnie zielone i wydzielają delikatny zapach migdałów. Liście są długie, mają od 8 do 15 cm długości i od 3 do 4 cm szerokości oraz krótki ogonek liściowy. Jasnoróżowe kwiaty pojawiają się późno, pod koniec marca, dzięki czemu odmianę można uprawiać w regionach na północ od Loary. Kwiaty są obupłciowe i samopylne. Owocowanie prowadzi do powstania dużych brzoskwiń, czerwonych, z żółtym, smacznym i słodkim miąższem. Drzewo nie wymaga wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Dobrze znosi cięcie.

Brzoskwinie można jeść na surowo, po ugotowaniu, na słodko, na słono, flambowane, mrożone lub po rozmrożeniu. Doskonale komponują się z winem i niektórymi mięsami, na przykład z kaczką. Wykorzystuje się je w wielu przepisach, między innymi na dżemy, kompoty i wypieki.

Ze względu na transport nasze najwyższe okulanty mogą zostać przycięte przed wysyłką. Nadają się do wszystkich popularnych form cięcia formującego: sznurów, palmet, koron kulistych, form półpiennych i niskopiennych, z wyjątkiem formy wysokopiennej. Jeśli chcesz uzyskać więcej informacji lub porad dotyczących formowania drzew owocowych, skontaktuj się z nami.