Brzoskwinia Peento

Brzoskwinia Peento® to odmiana samopylna, odporna na chłód i mało podatna na choroby. Jej płaskie, czerwone brzoskwinie mają kremowy miąższ o miodowym smaku. Owocowanie, a tym samym zbiory, trwa długo: obejmuje cały sierpień.

Nazwa gatunkowa „Persica” została nadana brzoskwini, którą uważano za pochodzącą z Persji. W rzeczywistości wszystkie formy uprawne wywodzą się z północnych Chin. W Europie pojawiła się w VI wieku, a jej intensywny rozwój nastąpił w XIX wieku. Od tego czasu prowadzono liczne prace hodowlane mające na celu poprawę walorów smakowych owoców. Brzoskwinia Peento®, po chińsku Peen-too, to nazwa nadana przez J. Decaisne odmianom płaskich brzoskwiń w 1875 roku.

Podobnie jak wiele drzew owocowych, brzoskwinia Peento® lubi lekkie, żyzne i głębokie gleby, ale źle znosi nadmiar wody oraz gleby ciężkie i zbite. Słoneczne, osłonięte od wiatru stanowisko sprzyja owocowaniu.
To dość silnie rosnące drzewo. Jego wyprostowany pokrój wskazuje na wysoki pień i liczne, pionowo rosnące gałęzie, które nadają mu smukłą, elegancką sylwetkę. Liście opadające na zimę są intensywnie zielone i wydzielają delikatny zapach migdałów. Liście są długie, mają od 8 do 15 cm długości i od 3 do 4 cm szerokości, a ich ogonki liściowe są krótkie.
Jasnoróżowe kwiaty pojawiają się pod koniec marca. Są obupłciowe i samopylne.
Owocowanie prowadzi do powstania  spłaszczonych, czerwonych owoców. Ich miąższ jest kremowy i ma miodowy smak. Drzewo to nie wymaga wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Dobrze znosi cięcie.

Brzoskwinie można jeść na surowo, po ugotowaniu, na słodko, na słono, flambé, mrożone lub po deglasowaniu. Doskonale komponują się z winem i niektórymi rodzajami mięsa, na przykład z kaczką. Wykorzystuje się je w wielu przepisach, między innymi na dżemy, kompoty i wypieki...