Jiaogulan Bio

Jiaogulan, czyli zioło nieśmiertelności, to pnącze pochodzące z Azji. Uprawia się je ze względu na liście, wykorzystywane do przygotowywania naparów. Bardzo mrozoodporny jiaogulan można posadzić w otwartym gruncie lub uprawiać w doniczce. Według przekazów ustnych regularne spożywanie jiaogulanu może wpływać na długość życia, stąd jego przydomek „zioło nieśmiertelności”. Warto spróbować! Sadzenie od wiosny do jesieni, najlepiej między kwietniem a czerwcem. Zbiór przez cały rok, z wyjątkiem okresu mrozów.

Ta pochodząca z Azji roślina należy do rodziny dyniowatych. To bylina, bardzo mrozoodporna, która potrzebuje podpory, aby się po niej wspinać, ale jeśli masz wystarczająco dużo miejsca, może również rozwijać się na ziemi. Jej liście są zimozielone, owalne i lekko ząbkowane. Od sierpnia do października pojawiają się na niej drobne białe kwiaty.

Według przekazów ustnych regularne spożywanie jiaogulanu może wpływać na długość życia, stąd jego przydomek „zioło nieśmiertelności”. Badanie przeprowadzone w latach 70. XX wieku wykazało, że w jednej z chińskich prowincji, Guizhou, żyła bardzo duża liczba stulatków, którzy ponadto chętnie spożywali jiaogulan.

Liście o słodkim smaku wykorzystuje się do przygotowywania naparów, samodzielnie lub w połączeniu z innymi roślinami. Japończycy używają jiaogulanu jako zamiennika cukru w niektórych napojach.

Jiaogulan jest bogaty w antyoksydanty i zawiera więcej saponin niż żeń-szeń. Wykorzystywane w tradycyjnej medycynie chińskiej zioło nieśmiertelności słynie między innymi ze wspierania naturalnych mechanizmów obronnych organizmu, zwiększania witalności i pomagania organizmowi w lepszym radzeniu sobie ze stresem.

Uprawiaj go w otwartym gruncie, w warzywniku lub w doniczce.

Zbiór: liście zbieraj przez cały rok (z wyjątkiem okresu mrozów), w miarę potrzeb.

Przechowywanie: najlepiej spożywać liście świeże, tuż po zerwaniu. Możesz jednak je ususzyć, zawieszając pęczek pędów do góry nogami w suchym, przewiewnym miejscu, osłoniętym przed światłem.

Porada ogrodnika: Aby latem gleba pozostała wilgotna, a zimą była chroniona przed chłodem, zalecamy ściółkowanie jej cienkimi, układanymi warstwami skoszonej trawy, najlepiej wymieszanej z opadłymi liśćmi. Taka ochrona pomaga utrzymać wilgoć w glebie, a także ogranicza konieczność odchwaszczania.