Marek kucmerka Bio

Marek kucmerka, nazywany także chirouisem, uprawia się ze względu na jego długie, zgrubiałe korzenie o smaku przypominającym pasternak. Ta bylina, bardzo mrozoodporna, jest idealnym warzywem do uprawy permakulturowej. Posadź ją wiosną, w marcu lub kwietniu, a plony zbieraj przez całą zimę.

Marek kucmerka należy do rodziny selerowatych (dawniej baldaszkowatych), podobnie jak marchew i pasternak. Ta bylina, bardzo mrozoodporna, może osiągać 1,50 m wysokości. Latem pojawiają się drobne, białe kwiaty zebrane w baldachy. Marek kucmerka jest uprawiany przede wszystkim ze względu na długie, zgrubiałe korzenie o białym miąższu, którego smak przypomina pasternak. W kuchni korzeni nie trzeba obierać — wystarczy je wyszczotkować, a następnie przekroić wzdłuż, aby usunąć mały, zdrewniały rdzeń. Marek kucmerka jest na ogół przyrządzany podobnie jak kozibród.

Zbiór: marek kucmerka jest zbierany w miarę potrzeb, po pierwszych przymrozkach. Odporny na zimno może pozostać w ziemi przez całą zimę. Aby go zebrać, wykop rośliny i odetnij korzenie 3 cm poniżej szyjki korzeniowej, a następnie posadź ponownie karpę.

Przechowywanie: aby w pełni cieszyć się ich smakiem, szybko spożywaj zebrane korzenie. Ponieważ zbiera się je w miarę potrzeb, pozostaw je w ziemi, jeśli nie zamierzasz ich od razu wykorzystać.

Porada ogrodnika: aby ograniczyć podlewanie, zalecamy latem ściółkować glebę cienkimi, nakładanymi warstwami skoszonej trawy, w miarę możliwości wymieszanej z opadłymi liśćmi. Taka ochrona pomaga utrzymać wilgoć w glebie, a także ogranicza odchwaszczanie. Co więcej, gruba warstwa ściółki ułatwi ci zbiór w okresie zimowym.