Jagoda kamczacka Morena

Lonicera kamtschatica Morena, znana także jako jagoda kamczacka 'Morena', to odmiana średnio wczesna, owocująca w maju. Ten niewielki, wolno rosnący wiciokrzew wytwarza wydłużone, śliwkowoniebieskie jagody o długości 2 cm i średnicy 0,6 cm, pokryte nalotem woskowym. Ich miąższ, bogaty w witaminy C i B, jest kwaskowaty i wyjątkowo owocowy. Orzeźwiający smak jagód stanowi połączenie kiwi i borówki amerykańskiej. Owoce można spożywać na świeżo, ale nadają się również do gotowania. Oryginalny krzew, Lonicera kamtschatica Morena, należy sadzić w parze, aby zapewnić zapylenie krzyżowe, na przykład z odmianą 'Fialka'. Jest mrozoodporny do -40 °C!

Lonicera kamtschatica, czyli jagoda kamczacka, to jadalny wiciokrzew od bardzo dawna znany rdzennym mieszkańcom regionów, w których rośnie dziko: w borealnych lasach Syberii i Europy Północnej. Po raz pierwszy wspomniał o nim pod koniec XVII wieku rosyjski podróżnik Vladimir Atlasov. Uprawa tej rośliny w północnych regionach Rosji rozpoczęła się na początku XIX wieku za sprawą wskazówek Petera Kuzmiseva. Pierwsze odmiany wyselekcjonował profesor T. D. Mauritc, dążąc do poprawy walorów smakowych owoców. W latach 50. XX wieku na dużą skalę kontynuowano te prace, co doprowadziło w 1995 roku w rosyjskim laboratorium do stworzenia odmiany Lonicera kamtschatica Morena.

Lonicera kamtschatica należy do rodziny przewiertniowatych. Ten niewielki, niepnący wiciokrzew tworzy zwartą odmianę, która nie przekracza 1,30 m wysokości. Dobrze znosi bardzo niskie temperatury, nawet do -40 °C, ale źle toleruje suszę. Nie lubi gleb o zbyt wysokiej zawartości wapnia. Charakteryzuje się wyprostowanym, krzaczastym pokrojem. Liczne gałęzie wyrastają we wszystkich kierunkach z jednego smukłego „pnia”, nadając roślinie zwarty wygląd. Jej liście opadają na zimę. Niebieskozielone liście są owalne, wydłużone i ułożone naprzeciwlegle. Kwitnienie jest niepozorne i pozbawione zapachu, a rozpoczyna się w marcu. Kwiaty, rurkowate u nasady, wyrastają po dwa na turionach. Wytrzymują przymrozki do -7 °C. Owoce dojrzewają pod koniec maja. Są wydłużone, mają około 2 cm długości i 0,6 cm średnicy, a ich masa wynosi około 1 g. Ich skórka jest czarniawa i pokryta niebieskawym, woskowym nalotem.

Kwiaty, choć obupłciowe, są słabo samopylne. Dlatego do uzyskania obfitego owocowania potrzebne są co najmniej dwie sadzonki. Zapylanie jest owadopylne: trzmiele i pszczoły uznaje się za jej najlepszych zapylaczy.

Owoce można spożywać na świeżo, ponieważ mają wyśmienity, owocowy smak. Doskonale nadają się również do przetwarzania: na konfitury, galaretki, ciasta, soki i jogurty... Po ugotowaniu owoce przybierają mahoniowoczerwony kolor.